ASK NEDIR
Ask, iyi geceler öpücügünü uzun tutmaktir. Beklentidir. Ask, delicesine flört ederken yanindakinin hiçbir sey yapmama hakkini teslim etmektir. Saygidir. Ask, zaaflariniz oldugunu ortaya çikarir. Kabullenmektir. Ask, simdi zamani degil diye beklemeyi bilmektir. Sabirdir. Ask, saçlarda baslayip topuklarda biten bir gezintidir. Kesiftir Ask, Seviselim demeden sevismek, yanindakinin ne istedigini bilmektir.Anlasmaktir. Ask, baglandigini sandiginda, karsindakine hayir deme sansini tanimaktir.Inceliktir. Ask, korumaktir. Sorumluluktur. Ask, ciddi bir tokalasmayi kikirdamaya dönüstürmektir. Mizahtir. Ask, durma yoksa seni öldürürüm lafini duymaktir. Sehvettir. Ask, evinizdeki her seyin yerinin degistirilmesini kabullenmektir. Teslimiyettir. Ask, sevgilinizin ne oldugunu bütün çiplakligiyla görmektir. Gerçektir. Ask, saatin kaç oldugunu bilip aldirmamaktir. Nesedir. Ask, sizi kucaklayan kollarin, gittikçe daha çok sarilmasidir.Mutluluktur. Ask, gecenin bir vaktinde sen uyu, benim gitmem gerek dediginizde,uyanik kalip seni biraz daha görmeyi tercih ederim cevabini almaktir. Sicakliktir. Ask, tanidiginizi zannettiginiz insanin yeni yanlarini kesfetmektir. Tazeliktir. Ask, uyandiginizda rüyanizi yaninizda bulmanizdir. Düslerin gerçek olmasidir. Ask, kocaman yatagin üçte birine sikismaktir. Yakinliktir. Ask, evin anahtarkidan bir kopya daha yaptirmaktir. Güvendir.yatagin üçte birine sikismaktir. Yakinliktir. Ask, evin anahtarkidan bir kopya daha yaptirmaktir. Güvendir. Ask, hosçakal dedikten sonra tekrar karsilasacagini bilmektir.Kaderdir. Ask, gerindiginde sizlayan vücut lafinin anlamini bilmektir. Derstir. Ask, ecza dolabini açtiginda, dismacunu kapagini kapatilmamis bulmaktir. Uyumdur. Ask, hosçakal dedikten sonra tekrar karsilasacagini bilmektir.Kaderdir. Ask, gerindiginde sizlayan vücut lafinin anlamini bilmektir. Derstir. Ask, ecza dolabini açtiginda, dismacunu kapagini kapatilmamis bulmaktir. Uyumdur. Ask, pencereden disariya baktiginda kiminle oldugunu hatirlamaktir. Düsüncedir. Ask, rüzgarin agaçlarin arasinda dolasirken çikardigi sesi dinleyip sevgilisinin yaninda olmadigina hayiflanmaktir.Yalnizliktir. Ask, asla anlatilmayacak hikayelerdir. Özeldir. Kiymetini Bilene Tabiiiii
SEVGI NEDIR
Kisi sevdigiyle olmak ister!. Sevdiginin hâliyle hâllenir… Sevgisi kadar, onunla yasar!. Sevginin ne oldugunu tam olarak bilemedigimiz için, çogunlukla, “begeni” ile “sevgi”yi birbirine karistiririz. “Begeni” yaninda “sahip olma” arzusuyla açiga çikar!.Bir nesneden hoslandiginda, begendigin seye sahip olmak ve üzerinde tasarruf edebilmek arzusuyla yasarsin… Bu tüm mahlukatta çok yaygin bir duygudur!. Kimi, begendigini cebine sokar; kimi begendigine tasma takip yaninda tasiyarak onunla hava atmak ister; kimi yakalayip inine sürükler… Her mahlûk yaradilis fitratina göre, begendigi üzerinde tasarruf etmek ister. “Sevmek” ise bundan çok farklidir… Sevince, yalnizca sevdigin için yasamak istersin!. Yalnizca yaninda olmak, yalnizca onun olmak, yalnizca onun zevk aldigiyla zevk alip, sevmediginden kaçmak istersin! Sevdigin öylesine sarmistir aklini, fikrini, ruhunu ki, her sey sana, onu hatirlatir; yaninda iken bile onun içinde olmak istersin!… Yakinlik bile uzak gelir sana!… Sen kaybolursun, sende; sevdigin kalir yalnizca, beyninde!.. Onun bakisiyla bakar, onun degerlendirmesiyle degerlendirir, onun diliyle konusmaya baslarsin!. Gözün ondan baskasini görmez, kulagin ondan baskasini duymaz, elin ondan baskasina uzanmaz olur!. Her an sana sahip olmasini; varliginin, tasarrufunun her an üzerinde olmasini, her an seni kucaklamasini istersin!… Bedensel yakinlik bile, korkunç uzaklik gibi gelir sana; ve onunla tek bir beden, tek bir ruh, tek bir suur olmayi dilersin!. Sevgi, fitratin müsait ise, sevdiginde yok edesiye yakar seni; ve gün gelir kasinda-gözünde, yüzünde-dilinde sevdigini görürler de, “sen o olmusun” derler! Begenen sahip olmak ister… Seven ise sevdiginde yok olur; feda eder her seyi sevdigi ugruna!. Bazilarinin da sevgi kokusu sürülür üstüne; “asigim” sanir!. Ama sevdigi ugruna, fedakarlik etmeye gelince sira, o koku siliniverir üzerinden “kopamama” sabunuyla!. Parasindan kopamaz… Mevkiinden kopamaz… Yakinlarindan kopamaz… Içinde yasadigi ortamin güzelliklerinden kopamaz… “Etraf”tan kopamaz!. Derken kusurlar belirmeye baslar sevdigini sandiginin üzerinde… Eksiklikler görmeye baslar, yetersizlikler görmeye baslar… Bunlar önce acima duygusuna dönüstürür sevgisini; uzaktan aciyarak seyretmeye baslar… Sonra tatli bir aniya dönüsür, sevgi sandigi duygulari!. Bu tecrübe gösterir ki, onun fitratinda sevgi programi yoktur!.. Begeniyi, sevgi sanmistir!.. Uzaklasma ondan gelmemis de, karsisindakinden gelmisse, bu defa “nefret”e döner “begeni”; ondan intikam alma duygusu gelisir içinde; ve vicdanla intikam dalgalari arasinda bir o yana bir bu yana sürüklenir durur; terkedilmisligin, uzaklasmanin, layik olmadigini yasamanin sanisi içinde!.. Oysa yalnizca, fitratinda olmayan gerçek sevginin sonuçlarini yasamaktadir!. Cüzdani için, güzelligi-yakisikliligi için, kendisine hos gelen huylari için, mevkii-koltugu için, ilmi için begenmistir; sevdigini sanmis; sahip olamayinca da arzusuna erisememenin düs kirikligi içinde kopmus; yalnizca çikarlari dogrultusunda yasamayi tercih etmistir… Seven ise göze almistir kopmayi… Dislanmayi… Paradan-puldan, namdan nisandan, dosttan akrabadan uzak kalmayi… Fitratindan gelir sevgi!. Kullugu sevmek üzeredir!. Onunla, sevmeyi yasamak istedigi için yaratmistir onu Yaratan… O yüzden kopar anadan-babadan; dünyadan paradan! Seven, karsiliksiz sever!… Begenen karsiligini ister!. Benim istedigim gibi yasarsan seni bogarim sahip olduklarima, der begenen!.. Onun zaten fitratinda yoktur sevgi, bilmez askin ne oldugunu!.. Ne üzere yaratilmissa, odur tüm mesgalesi… Karinca gibi çalisir; maymun gibi çiftlesir; aslan gibi yavrularina sahip çikar… Ama pervane gibi sevemez!. atamaz kendini atese!. Sevgi sonunda yanmayi getirir!.. Begeni ise sonunda kaçmayi!. Begenen mahlûkat çogunluguna göre, “sevgi” delilikten bir türdür!.. Anlamazlar onlar, sevdigi ugruna, etraf ne derse desin deyip, her sarta katlanmayi! Ve “delillik bu” derler… Begenme bir tür “hobi”dir!… Bazen ömür boyu sürer, bazen birkaç yil, bazen bir kaç ay!.. Sevgi bir ömür boyudur!… Bitmez, tükenmez, bazen durulur, bazen cosar ama hiç gerilemez!. Çogunlukla karsisindakinden yüzünü göstermesinden gelir sevgi insana!.. Bazen de özünden gösterir yüzünü O!… O zaman onlar için derler ki, “Allah”a asik oldu!.. “Kendine seçtikleri”dir sevenleri bir çehreden!… Özünden sevgiyi yasayanlardir, “mukarreb”leri!… Hünerlerini sergilemek için yaratmistir herseyi… Sevmek için yaratmistir sevilenleri!. Gözlerinde seyretmek için gözleri olarak yaratmistir “ask”i yasattiklarini!.. Avam anlamaz ve bilmez bu aski!. Bunun ask oldugunu!.. Oysa gerçek “ask” O’nun atesine pervane gibi atilip; varligini O’nda yitirip; O’nun “Baki”ligini yasattiklaridir gerçek “asik”lar!.. Özel bir fitratla gelmislerdir onlar, “asik” olmak için!.. Yasamlari boyunca bir deger tasimamistir dünya ve içindekiler!..
SEVMEK
Sevmek inanmaktir. Sevmek yasamaktir. Sevdigini kendisi gibi, kendisinden de çok duyumsamaktir. Sevmek sevdigi olmaktir. Sevmekte ikilikler kalkar, bir olmalara gidilir. Iki ten, iki kalp, iki gönül yoktur sevgide. Tek bir kalp olunur, tek bir yürek olunur. Sevmek paylasmaktir . Sevdigiyle sevdigini paylasmaktir. Sevdigiyle kalbini bölüsmektir sevmek. Ki tek kalp olunsun. Sevgide son yoktur. Sevgiler hiçbir zaman son bulmazlar. Biten sevgiler yoktur, bitmis gibi görünen sevgiler vardir. Vazgeçis de yoktur sevgide. Yasandikça yasatilir sevilen. Ama kimi zaman sevgili için kimi zamansa sevginin bir geregi olarak saklanir bu asklar. Vazgeçis yoktur, vazgeçmis gibi görünmek vardir o yüzden. Sevmekte istemek yoktur. Sevgilinin oldugu yerde son bulur istekler. Bir sey varsa istedigin bu senin için degil, sevgili için istedigindir. Ondan O’nun adina istersin. O’nu daha sonsuz sevebilmek için istersin. Sevme özgürlügünü istersin, kabul edilmesini istersin. Istersin ama bir gün gelir bu istekler de son bulur. Kendinden istersin artik. Sevgiliyi daha çok sevmek istersin kendinden. Sonsuz kilmak istersin. Bu yolda sevgili olur mu, olmaz mi bunu sevgilinin istegi belirler. Sevmek sevgiliyi istememeyi ögrenmektir. Sevmek sevgiliyi sevgili olmadan sevmektir. Sevmek; sevmek istemektir. Sevmek, beklememektir. Beklentilerin son buldugu bir duraktir o. Öyle ki tüm gerçekler, tüm dünya silinir gider. Ne O’ndan anlasilmayi beklersin, ne onu anlamayi. Ne onun gelmesini beklersin, ne onun Leyla, Mecnun olmasini. Bekledigin bir sey yoktur sevmeyi becermek disinda. Sevmek, gücenmemektir. Sevmek sevgililerin hiçbir sözüne üzülmemeyi ögrenmek demektir. Sevgilinin ölüm hançerine bile hayir dememektir sevmek. Onun vurusuna, onun tokadina alinmamaktir, sevgiliden gelen her hareketi ve her sözü kabullenmektir. Ihanetlere, hainliklere bile üzülmemektir. Sevgiliden gelen öl emrine bile ölürüm diyebilmektir. Kendi elleriyle kalbini bir biçak ucuna koymaktir sevmek. Sevmek ölmektir. Sevmek, ölmesini bilmektir. Sevgili için yasamaktir. Onun eli, kolu, gözü, kalbi olmaktir. Ama artik onun bir seyi olunmadigi bir zaman ölmesini bilmektir! Sevmek, vermektir. Sevmek sevdigi için almasini bilmektir. Almamaya yemin ederek vermektir. Ama almalarda kurtaracaksa sevgiliyi almasini bilmektir sevmek! Sevmek, tükenmektir. Sevmekten ölürken tekrar varolmaktir o sevgiden. Sevmek sevgilinin gel deyisine hayir demektir. Sevgilinin askiyla bogusurken, yüzerken o ask denizinde sevgilinin uzanan eline hayir demektir. Sevgilinin bakan gözüne bakmamaktir sevmek. Aglayan gözlere sefkat ve tebessümle yanit verebilmektir. Sevmek, sevgili olmaktir. Sevgilinin yüzündeki gülücük olmaktir. Onu yasama döndürecek bir damla su olmaktir. Sevmek sevgilinin limani olmaktir. Sevmek sevdiginin cani olmaktir. Onun ölümü isteyebilecegi cani olmaktir. Sevmek yangin olmaktir. Yanmaktir, kor olmaktir. Dag olmaktir, evren olmaktir. Her sey olmaktir, hiç olmaktir. Alev olup girmektir gönüllere. Sevmek yürümektir gönüllerde. Sevmek güvenmektir. Sevmek onaylanmaktir. Sevmek sevgiliye bir nefes gibi, bir ses gibi yakin olmaktir. Sevmek çok ötelerde olsa bile yasamak ve yakin olmaktir sevgiliye. Yakinliliktir, dogalliktir, özdenliktir sevmek. Yalansizlik, içtenlilik, ölümsüzlülüktür sevmek. Ilk insanin, Havva’nin Adem’in safligini ve temizligini, çocuk masumlugunu tasimaktir sevmek. Gözyasi olmaktir, yagan yagmur olmaktir. Bir sonbahar mevsiminin sari yapragi gibi yalniz olmaktir sevmek. Sevgilisizken sevgiliyi sevmektir. Sevmek üsümektir. Sevgilinin yokluguna üsümektir. Sevgiliyle her seyi göze almaktir sevmek. Ki sevgilinin oldugu cehenneme yürümektir. Sevgilinin olmadigi Cennete de gitmemektir sevmek. Sevmek, sevgiliyi cennet etmektir. Sevmek bir olmaktir. Sevmek yasamaktir. Ve sevmek inanmaktir. Sevmek bir baskasinin hayatini yasamaktir. Sevmek sevmesini haketmektir. Sevmek sevgilinin baktigi yerde, sustugu yerde olmaktir. Sevmek sevgilisiz geçen gecelerin sabahina varmaktir. S evmek saz benizli sabahlarda yasamaktir sevgiliyi. Sevmek sevmesini bilmektir. Sevmek ölmesini bilmektir. Sevmek SEVMEK olmaktir. ASK olmaktir. Ask bir kere sevmektir. Sevmek askin kendisi olmaktir. Ölümü Özlemeyen Aski Anlayamaz…
Son Yorumlar